CEPELIA
Cepelia jako organizacja, której celem było wspieranie i promowanie rodzimej sztuki ludowej oraz rzemiosła artystycznego, odegrała istotną rolę w kształtowaniu gustów estetycznych Polaków w okresie PRL-u. Promowała styl łączący nowoczesne wnętrza z elementami ludowymi, takimi jak tkaniny, ceramika czy rzeźba. Bazowała w głównej mierze na wytwórczości rękodzielniczej, unikatowej, niskoseryjnej, a nie masowej – mimo że w pewnych obszarach się do niej zbliżała.
W czasach, gdy wszystko było zunifikowane, Cepelia wnosiła kolor i folkowy pazur do blokowej rzeczywistości. Promowała rękodzieło, lokalną tradycję i oryginalność – choć czasem z przesadą, której skutki można było oglądać na każdej meblościance. Choć początkowo cieszyła się dużym uznaniem, z czasem zaczęto ją kojarzyć z przesadnym folkloryzmem, co doprowadziło do powstania potocznego określenia „cepelia” jako synonimu kiczu.
Poniżej zapoznać można się z archiwalnym zdjęciem ukazującym typowy wystrój mieszkań w latach 70.
Fotografia. Fragment pokoju. Widoczny regał z radiem “Atut 2” i telewizorem “Alga”, kącik wypoczynkowy (wersalka, fotel, stolik) i jadalny (stół oraz krzesła). Autor fotografii: Zbyszko Siemaszko. Narodowe Archiwum Cyfrowe, zespół: Archiwum fotograficzne Zbyszka Siemaszki, 3/51/0/6.17/140.
Fotografia. Dziecko w wózku dla lalek. W tle meblościanka. Autor fotografii: Rutowska Grażyna. Narodowe Archiwum Cyfrowe, zespół: Archiwum Grażyny Rutowskiej, 3/40/0/17/42.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
