Moniuszko pod strzechy

Ideą przedsięwzięcia jest ekspozycja muzyki Moniuszki w autentycznym otoczeniu XIX-wiecznego krajobrazu. Taką możliwość daje realizacja zadania w Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”, które jest najbardziej naturalnym miejscem, w którym kompozycje Stanisława Moniuszki (przede wszystkim pieśni) i stare, historyczne zabudowania tworzą spójną, intersemiotyczną opowieść o nierozerwalnych związkach między muzyką i obrzędowością. Realizacja cyklu czterech wydarzeń muzycznych będzie służyła popularyzacji dzieł Stanisława Moniuszki, zwłaszcza tych rzadko wykonywanych, które najsilniej czerpią z polskiej ludowości.

Założeniem programowym jest oryginalne, zakorzenione w historycznym i kulturowym kontekście, przedstawienie życia i twórczości Stanisława Moniuszki poprzez prezentację szerokiego spektrum twórczości: pieśniarskiej (pieśni z różnych zbiorów, w tym: Śpiewnik domowy) oraz instrumentalnej (muzyka fortepianowa).

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Moniuszko 2019 – Promesa”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca w kwocie 34 040 zł. Projekt otrzymał także wsparcie finansowe pochodzące ze środków budżetu Samorządu Województwa Śląskiego.


 

Digitalizacja zbiorów prof. dr. hab. Adolfa Dygacza (Etap II)

 

Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie” ma przyjemność zaprezentować zdigitalizowane muzyczne archiwum etnograficzne prof. dr. hab. Adolfa Dygacza. To niezwykle cenne źródło wiedzy o folklorze muzycznym Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego.

O wartości zasobu świadczą zarówno liczba zapisanych pieśni, jak i ich różnorodność. Znajdziemy wśród nich pieśni obrzędowe i frywolne, rodzinne i zawodowe, związane z miejscami i wydarzeniami. Materiały etnograficzne pochodzące z badań terenowych prof. dr. hab. A. Dygacza zawierają niejednokrotnie ostatnie ich zapisy, a wraz z nimi – różnorodnych przejawów tradycyjnej kultury, w tym zwyczajów, światopoglądu czy wartości. Na nagraniach audio, a także w dokumentach tekstowych znajdują się tysiące utworów wykonawców urodzonych na przełomie XIX i XX wieku, stanowią tym samym nieoceniony dokument folkloru muzycznego i związanych z nim zjawisk.

Znajdujące się w kolekcji pieśni ludowe pochodzą przede wszystkim z Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego, wśród zapisów znajdują się jednak także utwory odnotowane w innych regionach Polski.

Mamy nadzieję, że udostępnione zbiory pozwolą na wykorzystanie zasobów do celów naukowych, edukacyjnych i popularyzatorskich. Kolekcja jest dostępna na stronie: zbiory.muzeumgpe-chorzow.pl.

Ze względu na liczebność zbioru projekt został podzielony na etapy. Pierwszy z nich został zrealizowany w latach 2017-2019 w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020. Drugi etap projektu dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Jest on obecnie w fazie realizacji (do końca roku 2020), a jego efektami Muzeum dzieli się na bieżąco, udostępniając na stronie internetowej, a także w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej kolejne pieśni. Wkład Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego wynosi 141 120,00 zł.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, a także ze środków budżetu Samorządu Województwa Śląskiego.


 

Śląska fabryka fajek ze Zborowskiego – podsumowanie badań

Od maja 2019 roku Muzeum realizuje dwuletni projekt pn. „Śląska fabryka fajek ze Zborowskiego – podsumowanie badań”, dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu: „Ochrona zabytków archeologicznych”. Jego nadrzędnym celem jest opracowanie i opublikowanie wyników badań archeologicznych przeprowadzonych w 2013 i 2014 roku w miejscu funkcjonowania XVIII-wiecznej fabryki fajek w miejscowości Zborowskie (pow. lubliniecki). Zawartość publikacji, której wydanie zaplanowano na 2020 rok, opierać się będzie przede wszystkim na rozdziałach omawiających wyniki przeprowadzonych prac in situ (m.in. badań archeologicznych, ekspertyz dendrochronologicznych, analiz składu chemicznego) oraz wprowadzających do zagadnienia historii fajczarstwa europejskiego (ze szczególnym uwzględnieniem manufaktur pruskich).

Warto wspomnieć, że w założonej w 1753 roku fabryce fajek w Zborowskiem produkowano rocznie nawet 1 800 000 sztuk fajek, które wykonywane były ręcznie (z białej gliny) i osiągały niejednokrotnie długość aż 90 cm. Podczas badań wykopaliskowych odnaleziono bardzo dużą ilość materiału zabytkowego – około kilkadziesiąt tysięcy fragmentów fajek, które wymagają dokładnego opracowania. Od tego właśnie rozpoczęto działania w pierwszym etapie projektu. Zabytki są segregowane oraz poddawane opisowi formalnemu i statystycznemu. Następnie spośród nich wydzielone zostaną najciekawsze egzemplarze – te w kolejnych fazach będą dokumentowane fotograficznie i rysunkowo. Ponadto w trakcie dalszych prac gabinetowych podjęta zostanie próba szczegółowego rozpoznania fajek pod kątem wzorów i sygnatur oraz ich zestawienia statystycznego. Wierzymy, że wyniki analiz staną się cennym źródłem dla środowiska naukowego, szczególnie przydatnym w studiach porównawczych oraz identyfikacji materiałów z wykopalisk miejskich.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w kwocie 60 000 zł.

 

 

Smartfon w koronce – oblicza koronki klockowej

Przedmiotem projektu jest organizacja wystawy czasowej pt. „Smartfon w koronce – oblicza koronki klockowej”. Wystawa prezentuje nie tylko rozmaite oblicza tej efektownej techniki koronkarskiej, ale też pokazuje, jak znakomicie wpisuje się ona w oczekiwania współczesnych odbiorców. Koronkowe poszetki, zakładki do książek czy etui na smartfony – to tylko niektóre koronkowe przedmioty, które można zobaczyć na wystawie w okresie od 6 kwietnia do 31 sierpnia 2019 r.

W bogatym dziedzictwie Górnego Śląska tradycja tworzenia różnego rodzaju koronek ma wielkie znaczenie i bogatą historię. Najwcześniej, w XVII wieku, pojawiły się właśnie technika klockowa z głównym ośrodkiem w Goleszowie i Ustroniu, igłowa, ściegu siatkowego (technika filet) oraz haftowania na tiulu. Najpóźniej – na przełomie XIX i XX wieku – koronka szydełkowa z głównym ośrodkiem w Koniakowie, która jest dzisiaj najbardziej znana. Zwiedzający wystawę dowiedzą się, na czym polega tworzenie przede wszystkim najstarszej koronki klockowej. Będą też mieli okazję zobaczyć, jak to efektowne rękodzieło funkcjonuje dzisiaj.

Zaproszone do udziału w zadaniu twórczynie ludowe udowadniają, że również w XXI wieku koronka ma wiele twarzy. To przecież nie tylko akcesoria dla płci pięknej, lecz także elementy strojów męskich, ozdoby w kreacjach dla nastolatków, zakładki do książek czy – szczególnie spektakularne – dekoracyjne etui na smartfony. W technice koronkowej przedstawiać można również m.in. skomplikowane formy architektoniczne.

Oprócz dzieł współcześnie wykonanych przez koronczarki, na wystawie można zobaczyć eksponaty wykonane metodą klockową ze zbiorów Muzeum Śląskiego, Muzeum Górnośląskiego, Muzeum Śląska Cieszyńskiego oraz Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.

Wystawie towarzyszy specjalna edycja katalogu, której wersja elektroniczna będzie dostępna poniżej.

Wystawę dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w kwocie 20 000 zł.

 


 

Modernizacja i rozbudowa systemu sygnalizacji pożarowej, systemu sygnalizacji napadu, włamania oraz monitoringu wizyjnego

W trosce o zgromadzone na terenie Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie” zbiory drewnianego budownictwa ludowego, podjęto działania związane z modernizacją i rozbudową systemów alarmowych. Jest to podyktowane potrzebą dostosowania zabezpieczeń obiektów muzealnych do zagrożeń zewnętrznych, wynikających z usytuowania Muzeum na terenie zagrożonym pod względem wystąpienia pożaru lub wandalizmu oraz dostosowania do obowiązujących przepisów prawa.

Ponadto, obecnie użytkowane urządzenia i systemy alarmowe nie zapewniają odpowiedniego poziomu zabezpieczeń przed występującymi zagrożeniami. W związku z powyższym, w ramach realizacji zadania planuje się zaprojektowanie i wykonanie spójnego systemu sygnalizacji pożaru, napadu i włamania oraz monitoringu wizyjnego, wraz z zapewnieniem bezpośredniej transmisji sygnałów do uzbrojonego stanowiska interwencyjnego specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych realizujących zadania z zakresu ochrony osób i mienia, a w przypadku sygnałów pożarowych dodatkowo do stacji monitorowania alarmów Straży Pożarnej.

Zakończenie rozpoczętych w kwietniu 2019 r. prac jest zaplanowane na grudzień 2020.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w kwocie 510 000 zł, a także ze środków budżetu Samorządu Województwa Śląskiego.

 

 

 

Publikacja dzieła depozytariusza niematerialnego dziedzictwa kulturowego: Najmilsze zimowe wieczory

Dzięki realizacji zadania pn. „Publikacja dzieła depozytariusza niematerialnego dziedzictwa kulturowego: Najmilsze zimowe wieczory” Muzeum zainaugurowało nową serię wydawniczą pn. „Jako downi bywało”.

Pierwsza wydana w jej ramach publikacja pt. „Najmilsze zimowe wieczory. Piyrzi furgało, berōw sie słuchało” autorstwa Anny Stronczek, pod redakcją pani dr Agnieszki Przybyły Dumin, to niezwykłe świadectwo górnośląskiego folkloru. W książce opisano na podstawie doświadczeń własnych kilka dni z życia rodziny i jej sąsiedztwa podczas przygotowań, trwania i zakończenia zimowego darcia gęsiego pierza – istotnej niegdyś sytuacji folklorystycznej, okresu intensywnego przekazu niematerialnego dziedzictwa kulturowego w postaci narracji, wiedzy czy umiejętności – zaprezentowane w sposób łączący powagę z humorem, z niezwykłym ciepłem i nostalgią, z perspektywy uczestnika, członkini społeczności. Prezentacja zwyczajów, norm, wartości, wierzeń, przekonań, wiedzy na temat przyrody czy sposobów leczenia, powiedzeń, pozdrowień, przysłów, bajek, podań, legend oraz wielu innych form i gatunków folkloru czyni z publikacji bardzo cenne źródło treści kulturowych, mające walory zachowawczo-ochronne i dokumentacyjne, do wykorzystania zarówno przez członków społeczności, jak i w pracach naukowo-badawczych.

Najmilsze zimowe wieczory to książka mogąca stać się przyjemną lekturą dla każdego, zarówno operującego, jak i nieznającego śląskiej mowy. W wielu też Czytelnikach wzbudzi wspomnienia i tęsknotę za tymi nieodległymi, a jednak już niemal zapomnianymi czasami. Książkę można nabyć w cenie 20 zł w kasie Muzeum lub za pośrednictwem sklepu internetowego.

Zadanie w całości zostało zrealizowane w roku 2017.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z budżetu państwa w kwocie 20 000 zł.